inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63712):

Dat wat ons aan de ziel verbindt

Halverwege het strand onder
De wijde hemel blijft zij staan
En peinst als uit marmer
Gehouwen naar het water

Alleen de maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen

Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut door 't

Donker gevoel wanneer wordt het
Dwaallicht gedoofd bloost het hoofd en tintelt
Frisse zeelucht temidden van bloemen.


Zie ook: http://freeartandbeauty.exto.nl

Schrijver: Elize Augustinus, 19 mrt. 2017
19 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

5,0 met 4 stemmen 174



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Walter Tack
Datum:19 jul. 2017
Bericht:Prachtig als een bloemenzee!

Naam:Marije Hendrikx
Datum:13 jul. 2017
Bericht:Een gedicht, mij uit het hart gegrepen en dan ook nog mooi geschreven..

Naam:Hilly Nicolay
Datum:22 mrt. 2017
Bericht:Bijzonder gedicht, heel mooi geschreven.

Naam:kerima ellouise
Datum:20 mrt. 2017
Bericht:vragen, vragen, vragen die over golven naar de einder rollen ...Heel mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)