Netgedichten

netgedicht (nr. 62.815):

chaos

niet langer in staat
te voelen
hoe schoonheid groeit
open bloeit
met liefde stoeit

dwing ik mij
in het alleen zijn
zonder herinneringen
omvat de eenzaamheid
die het sombere uitvergroot

Schrijver: verhavert, 8 mei 2017

mverhavert

hotmail.com

Geplaatst in de categorie: verdriet

sombere

chaos

eenzaamheid

3.1 met 7 stemmen

578

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

metske, 9 jaar geleden

mooi hoor

Hilly Nicolay, 9 jaar geleden

Tot jezelf komen en dan weer over de brug naar de zonnige kant. Ontroerend gedicht Martine.

Bert Weggemans, 9 jaar geleden

Mooi, deze twee laatste regels. Krijgen letterlijk een focus door het uitvergroten.

switi lobi, 9 jaar geleden

Als de chaos compleet is wordt het tijd om jezelf te dwingen elke lichtstraal aan te pakken.. Raak gedichtje, lieve Tine

.accordionpanel { display: block !important; max-height: none !important; padding: 16px 0 !important; overflow: visible !important; } .accordion:after { display: none !important; }

reageer Geef je reactie op deze inzending:

Naam:

E-mail:

Bericht:

Vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt