inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70227):

Een boek dat deugd doet

We lenen ons oor en hij vertelt een verhaal
Altijd stimulerend voor de bestaansrust
Een narratief betoog zonder wrange moraal
We hoeven niet te stokken als geschoeid virus

Een wervend discours wetenschappelijk gestaafd
De schrijver zalft en slaat spijkers met koppen
Vlees geworden illusies zijn niet te stoppen
Niet alleen een exquise top leeft beschaafd

De meeste mensen deugen, dixit Bregman
en mogen graag streven naar het goede
Wees voor top-down retoriek op je hoede
Het ware leven: wat weten we er echt van?

Neem nu die mensen die nog in ons wonen
Ze joegen en gaarden zich best een leuk leven
Maar burn-outs hebben ook diepe wortels
De landbouw deed veel speels werken sneven

Later werd de slavernij industrieel gemunt
Homo Puppy ging vervreemd aan de lijn lopen
De diensteneconomie leverde nog een punt
Ook zelfstandigen blijven op welzijn hopen

Tussendoor groeit de middenklasse tot miljarden
Meer en meer scheurt men armoede aan flarden
Onze kennis groeit exponentieel
Al volgt geestelijk geluk niet zozeer

Materieel leven we dus beter dan ooit
Al is het in het licht van de eeuwigheid een flits
Velen reageren dan ook niet zelden bits
Als intuïtief onheilsdenken wordt ontbloot

Ooit was hoogmoed: op Aarde van geluk dromen
zal de mens weer zeggen over 1.000 jaar
Onweegbare zaken lijken nogal onklaar
Maar veel wat nu verlicht leken ooit fantomen

Over heel de wereld schrijnt dit benul
Dé rijkdom is het bezit van je tijd
Baas zijn van jezelf schept duurzame vlijt
Ooit kwispelen we als Homo Puppy 2.0

... Met het boek “De meeste mensen deugen” steekt Rutger Bregman ons, historisch en wetenschappelijk multi-disciplinair verantwoord, een hart onder de riem. Zoals zijn vorige weer een verhalend informatief boek dat zich van in het begin ontpopt als een echte pageturner. Het boek behandelt dan ook een pertinent thema. Ondanks bewijzen van serieuze vooruitgang zet een bepaalde “elite” het echt verlichtend, possibilistisch vermogen van het mensenrijk, zo graag bij het niet te recycleren huisvuil. Omdat de geschiedenis ons leert dat er zonder betutteling van chagrijnige, verwaande regenten die zichzelf als onmisbaar zien, zoveel verfrissende, helende creativiteit mogelijk is? Het is natuurlijk niet altijd gemakkelijk voor de minderbedeelden om de zon te voelen, niet iedereen heeft evenveel mogelijkheden. Maar misschien moeten we net daarom de haalbare utopieën blijven omarmen. Zowel minder- als meerbedeelden kunnen er garen bij spinnen. ...

Schrijver: Eric Vervaet, 27 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 78



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)