inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over lichaam

netgedicht (nr. 451):

Vrede

Mijn armen, polsen en handen
voelen als moegestreden soldaten
willen alleen,
ja alleen vrede toelaten
voelen
wat aanraken doet
op plekken van ‘t lijf
en dat doorstromen laten

Schrijver: Ralameimaar, 16 februari 2025


Geplaatst in de categorie: lichaam
Omkering

2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Ralameimaar , een jaar geleden
Kees dank voor je nuance! Kan inderdaad, maar dat laten is iets zachter dan moet en ook autonomer, daarom laat ik het zo. Rens, dank voor dank
H. Inzicht, een jaar geleden
PS: volgens mij dient dat laatste
'laten' vervangen te worden door
'moet'. Dat zeggen onder andere
mijn oren...
R.E.N.S., een jaar geleden
Ralameimaar,
Bedankt voor dit gedicht. Mooi.

(mens)
Ralameimaar , een jaar geleden
Dank jullie, mannen, vrouwen? Inzichten, Zwijmelaars, scharrelaars van namen. Laten we vredige vergezichten voor ons en in ons openlijk zien, dichten, niet zwichten voor rijm noch voor niet-rijm.
Beau van Zweymeltael , een jaar geleden
Het is voor insiders nauwelijks te geloven (laat staan te bevatten), maar ook ondergetekende is deze mening toegedaan en
sluit zich in volle overtuiging zonder aarzelen bij de behartenswaardige woorden van Kees Inzicht aan!

Beau
H. Inzicht, een jaar geleden
Ja, je hebt dit keer een dichterlijke bui, Rala. Goed aangevoeld!

reageer Geef je reactie op deze inzending: