Netgedichten over tijd

netgedicht (nr. 1.788):

Zondag

Ochtendstond heeft goud in de mond
Wij zilveren boterkoeken
Koffie smaakt altijd beter met twee
Deze dag haalt ons traag in

Oeroud patent op frisheid
dat elke week 's morgens verrast
Klokvast om de zeven dagen
Een oase ruimte in de week

De nanoen rekt zich behaaglijk uit
Het grote raam kadert fraai tuintableau
Herfst hangt nog aan de zomer vast
Groen verkleurt verstrooid aarzelend

Als niets moet is er best wel veel
dat je uit de zetel zou kunnen helpen
In de tuin zijn vogels nestdrang kwijt
Eerstejaars gaan op verkenning uit

De avond dimt stilaan daglicht
Herfstig weifelend tussen koud en fris
Deze zondag wordt ook geschiedenis
Sloom slokt de nacht landerigheid op