zij dichtte mij
zij dichtte mij
dichterbij een brug
vrije wegen om
de overkant te bereiken
dichterbij luisterend verstaan
zij dichtte mij
dichterbij glooiende graslanden
schapen in de wei
stromende woorden
avontuurlijke akkoorden
zij dichtte mij
dichterbij haar zachte stem
leven in lichte taligheid
dichterbij schrijvende zinnen
van aanstekelijkheid
zij dichtte mij
dichterbij reflectie
protectie connectie
open hart en handen
dansende liefde
zij dichtte mij
dichterbij levendige
liefdevolle taal
dichtte zij
mij dichterbij
... Een ode aan Babs Gons, schrijver, columnist en dichter. ...
Schrijver: J.Bakx, 27 december 2025Geplaatst in de categorie: taal

Er zijn 9 reacties op deze inzending:
Over dat idiote kruisje doe ik geen uitspraak, dat leg ik als een non-item naast mij neer. Liever een elfstedenkruisje (what's in a name) en de eeuwige roem en eer voor het nageslacht dan die modieuze nonsens (-;).
Waarom zouden wij Onze Taal de wetten van het Engels moeten laten opleggen?
In de talen van onze naaste buren, Frans en Duits, is men weliswaar flexibel waar het de tsunami aan de door het Engels gedomineerde ict-termen betreft, maar le et la en die, der und das poets je niet zomaar weg. En terecht!
Waarom zou je een bestaand en veelgebruikt onderscheid niet gewoon handhaven? Een leraar is wat anders dan een lerares, bijvoorbeeld. Voetbalsters en Oranjeleeuwinnen idem dito.
Tenzij er in een bepaald
metier een hoofddirecteur bepaalt dat mevrouw de redacteur vanaf morgen niet meer redactrice is.
Of een zorgmedewerker geslachtloos tot haar of zijn pensioen haar of zijn beroep mag uitoefenen.
Dokter, arts, docent, ok...allang ingeburgerd. Callcenter-medewerkster, glazenwasseres...
no way. Service representative, trainer, allemaal unisex...allemaal prima wat mij betreft.
Maar echt, mevrouw Bakx, ik zie u liever als podiumdichteres dan als poetryslam-artiest. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Een verklede travestiet, een geslachtloze woorddanser of verbale ballerina, met een kruisje in "het" paspoort? Mogen wij als toehoorders nog enige gevoelens koesteren? Of worden onze verwachtingen bij voorbaat de bodem in geslagen? Mevrouw de dichter? Dan toch liever dichteres?!
Wij zijn toch geen androgyne machineachtige robots aan het worden? Wij zijn toch gewone mannen en vrouwen met menselijke gevoelens en geen platgeslagen eenheidsworsten m/v?
Wat moeten onze kids daarmee, mevrouw Bakx? En hun later ook lezende en - hopelijk ook schrijvende - kinderen...?
Echter, als taalpurist maak ik bezwaar tegen de kwalificaties dichter en schrijver als het gaat
om iemand van vrouwelijke kunne. Daar hebben we in het Nederlandse taalgebied toch vrouwelijke uitgangen voor?
Een timmervrouw zou ik niet zo gauw inhuren, die slaat geen spijker raak, denk ik, maar als mijn vrouw zou zeggen dat ze kunstenaar is en geen kunstenares...of leraar en geen lerares...tja, dan was het huis te klein, denk ik.
O ja, ik ben een zeer tolerant man en uitermate geëmancipeerd!
Heb vanmorgen o.a. de 'performance' van Babs Gons op de 'Nacht van de Poëzie 2019' bekeken en ik vind haar inderdaad indrukwekkend!
Dank ook Peter voor je mooie reactie, die ik volmondig onderschrijf!
als glooiende graslanden
als meanderende rivieren
als dartelende kalveren
als wuivende populieren
Ik vind dat ze een prachtige, zachte stem heeft.
Een stem om in te wonen.
En jij Joseline, bent op een heerlijke manier de brug overgegaan en laat ons zoals Babs Gons meedansen in de schittering van de taal.
Dank je wel!
When day is done,
you'll hear my call.
We'll meet again
at the bridge
beside the waterfall.