over leegte en licht
zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde
nog lang niet komen wil
zo zitten wij vele uren
ongewezen de taal te eren
het gedicht overschreeuwt
de stilte en wij wrikken
zo vroeg, zo gelegen
[zo tezamen]
... [2011] door R. van de Struik
bundel: 'over hekken hangen' ...
Inzender: R. van de Struik, 1 januari 2026
outlook.comGeplaatst in de categorie: kunst
dichters 2.3 met 3 stemmen 
166
166
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
je zou eens moeten weten...
overstroomt de vogels
en wij wonden likken
zo zoet
als het bloed
van anderen smaakt
dan overschreeuwt
ook jouw gedicht
de stilte
herkenbaar dat overschreeuwen van de stilte.
Hoewel, als een moeder die haar kind wraakt ..?