inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 87.800):

De witte tuin

Waar de stappen zichtbaar worden
en de druppels hoorbaar zijn,
kijk ik van binnen door het raam
en zie de wereld in het klein.

Als de woorden niet meer komen
en het rijmen niet meer wil,
heb ik altijd nog mijn kachel
dat maakt het minder kil.

Schrijver: Sil Darius, 3 januari 2026


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 82

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Sil Darius, 2 dagen geleden
Hoi R.E.N.S.

Dit beeld klopt helemaal!
Maar komt niet overeen met mij als mens. Ik ben jonger en niet altijd helemaal alleen.

Dank voor je reactie
Sil
R.E.N.S., 2 dagen geleden
ik zie 'een oudere' voor me
alleen/eenzaam overgebleven
een onoverkomelijke poging
wagend tot berusting

klopt dit?

reageer Geef je reactie op deze inzending: