De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi

De lente

De lente komt eraan.
De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang,
murmelende beekjes stromen
onder een zacht aaiend briesje.
Donderstormen, die de lente aankondigen,
bedekken de lucht met hun donkere mantel.
Als ze zwijgen klinkt opnieuw
de betoverende zang van vogels.

Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder
onder de zacht ritselende bladertakken,
zijn trouwe hond naast hem.

Aangespoord door het feestelijk geluid van doedelzakken
dansen de nymfen en herders lichtvoetig
terwijl de lentehemel schitterend verschijnt.

De zomer

Onder de drukkende hitte van de felle zon
verwelken mens en kudde,
de pijnboom verzengt.
We horen de koekoek, zacht liedjes van de tortel en
distelvink.
Een lieflijk briesje beroert de lucht,
maar plotseling steekt de noorderwind op.
De kudde siddert
voor de storm en zijn lot.

De vrees voor bliksem en donder
berooft de herder van zijn rust,
vliegen en horzels zwermen woedend rond.

Ach, zijn angst blijkt gegrond...
De hemel dondert en bliksemt, hagel
verwoest de korenaren en het andere graan.

De herfst

Met zang en dans viert de boer
het geluk van de overvloedige oogst.
Het vocht van Bacchus vloeit rijkelijk
en velen eindigen in een diepe slaap.

De milde lucht geeft plezier en
doet ieder zang, dans en zijn zorgen vergeten.
Het jaargetijde nodigt iedereen uit
tot het genieten van een zoete slaap.

Met de nieuwe dageraad komen de jagers.
Ze gaan op jacht met honden, hoorns en geweren.
Het wild vlucht en ze volgen het spoor.
Geschrokken en doodsbang door al het lawaai
van musketten en geweren,dreigt het gewonde dier te
ontsnappen,
maar het sterft uitgeput tijdens de achtervolging.

De winter

Bevend van de kou in de ijzige sneeuw,
bij de striemende vlagen van de stormachtige wind,
loop je, stampend met de voeten,
door de vorst te klapperen met je tanden.
Tevreden de dag doorbrengen voor het haarvuur,
terwijl het buiten stroomt van de regen

Langzaam lopen over het ijzige pad,
voorzichtig, uit angst om te struikelen.
Dan,een abrupte draai, glijden, vallen op de grond.
Opnieuw het ijs opgaan en behoedzaam
haasten, opdat het niet scheuren zal.
Plotseling breken de Sirocco, de Borea en alle andere winden
uit een fel gevecht.
Dit is de winter, hij brengt ons zijn eigen vreugde.

... Algemeen wordt aangenomen dat Vivaldi als aanvulling van zijn vier jaargetijden dit gedicht heeft geschreven ...

jaargetijden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 54