Netgedichten

netgedicht (nr. 87.928):

De sluier

Vijf woorden zijn genoeg
Om een heel klein tipje op te lichten
Van je vader.
Ook al is je moeder niet thuis
Om je te troosten en te beschermen.
Ze is hulpeloos omdat ze zelf wil.
Je zal nooit vergeven
Al wil je dat zo graag.
Je weet niet wat je wil.
Je hebt geen mening
Want die is verpletterd onder de voorhamer
Die niet fysiek aanwezig is
Harder slaat dan je moeder kan dragen.
Ze kan je niet omhoogtillen.

Je hebt gehoord dat je zou sterven
Al heel vroeg in je korte leven.
Gelukkig kan er een ander komen
Om zonder bescherming de grootse te zijn.
Net als jij een modelkind.
Zonder mening verborgen door je angst.
Je denkt niet meer.
Je vlucht al lopend omdat je de snelste bent.
Je wil nu al sterven
Met je fiets over het kruispunt.
Later wil je leven.
Met je vrouw die je beschermt.