Netgedichten

netgedicht (nr. 88.042):

Gezondheid; Waardigheid

Gezondheid, een goed gevoel,
ik weet niet wat men bedoelt,
ik kan me geen tijd herinneren
dat de zorgeloosheid ongehinderd,
zo het in een kinderleven hoort te gaan,
naast me op de speelplaats kwam staan.

De schommel vermomd als springplank
naar een toekomst voor stank en dank;
de zandbank een loopgravenvoorloper
waar enge hel- en verdoemenishopers
eerder uit de modder werden getrokken,
toen ik mijn zachte aard vond: in lokken,

krullen en nóg vrijer geschreven strofen,
die door slechtlezende elitaire haarklovers
verslonden werden vóór zij begrepen bleken;
in hun verdroogde huiden als verzilte beken
voelden zij nooit de op hen gerichte haat,
onverbeterlijk in extase over hun veelvraat.

Maar aan mijn welverdiende gezondheid
heeft de bovengemiddeld rijke dokter schijt;
waarde voor op woorden geschraagd leven,
is waar onbeschaamden geen cent voor geven.
Tijden waarin de rijkaard gedichten schreef,
zijn allang met kapitalistische kogels doorzeefd.

Waardigheid, een goed gedicht;
men beseft niet wat men aanricht,
de strijd die ik niet kan veroorloven
zal stranden in de oren van de dove
platstampers van de enige ware reden:
we vergaan onder geldbeleden gebeden.

Gezondheid, waardigheid;
van een afscheid is geen sprake,
het enige overgebleven baken
is hoop op perspectief tegen die tijd.

Wanneer dat ook mag zijn.