Netgedichten

netgedicht (nr. 88.220):

De Kracht van Woorden

Woorden uit een ver verleden
als zachte zijde gesponnen,
waarmee vele harten in het heden
nog altijd worden gewonnen.

Zacht gedragen door perkament
spreekt inkt in vele tongen,
welbespraakt en vaak coherent,
waar zelfreflectie wordt afgedwongen.

Woorden die de geest kalmeren
als geurige balsem voor diepe wonden,
taal kan elke pijn transformeren
opdat betekenis kan worden gevonden.

Letters geregen tot woorden
en vervolgens gevlochten tot zinnen,
opdat we emoties kunnen verwoorden
en door inzicht weer kunnen beminnen.

Welbespraakte woorden kunnen helen,
en ondoordachte woorden kunnen krenken,
woorden gezongen uit een koor van kelen
die stof geven om over na te denken.

Er is poëzie voor elk en iedereen
die troost vindt in schoonheid van taal.
Zorgen ontrafelen langzaam uiteen
en sterkt hiermee het innerlijke moraal.