inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.216):

Droomloze nachten

Ik slaap, de stilte omarmt mij.
De wereld ben ik, eenzaam en alleen.
Mijn dromen zijn leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.

De dagen duren, duren steeds door.
De mensenmassa verdampt zonder
een sprankje hoop op weerklank,
zonder hoop op weerzien, vaarwel.
De duisternis overdekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.

De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis,
de massa roert zich zonder gezang.
Kinderen spelen buiten in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.
Alleen ik zwijg zonder te luisteren,
hoor alleen het bonzen van mijn hart.

Schrijver: Joris Olivier, 1 februari 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: