poëtica

Ik ben een Bard,
ik dien de muze èn het publiek;

Ik sta in een lange lijn
van woordkunstenaars
die mensen in merg en been,
in hart en ziel weten te raken
als ware tovenaars,
die met hun woorden
magische werelden dromen
vol gevaar en heldenmoed,
waar verdriet, haat en liefde
ongeremd stromen;

healers
die de pijn verzachten
door de smart te verwoorden,
die hoop en troost bieden
in lange koude nachten;

verleiders
die zoete woordjes kwelen
over tedere minnekozerij,
die eren, vleien en prijzen,
die speels aller ego’s strelen;

entertainers
die hun publiek vermaken,
de feestvreugde verhogen
door met lied, gedicht of verhaal
de juiste snaar te raken;

woordsmeden
die verzen in vaste vormen hameren,
klinken, tot ze klinken als een klok,
die spelen met klank, ritme en rijm,
woorden kleur en geur geven,
met flair aaneenrijgen
tot een fleurig boeket
volgens de esthetische etiquette,
en/of tot een betekenisvolle compositie:
hermetisch, diepzinnig, gelaagd, gedragen
door de literaire traditie, archaïsch
en/of anarchistisch flierefluitend
vrije verzen verzinnen,
woordweven is een ambacht;

Ik ben een Bard,
ik dien de muze èn het publiek;

Ik schrijf mijn verzen voor de lol en bezing met veel plezier de liefde en het leven, dus ik dicht over sex & drugs & rock ’n roll, over schoonheid en kunst, groei, bloei en vergankelijkheid, over gedachtes en gevoelens, en de sleur van alledag, in mijn verzen vrij ik met vrouwen, mannen en mezelf, drink ik meer dan goed voor me is en klaag ik over katers, ik foeter op het verfoeilijk kapitalisme, op racisten en op nazi-tuig, roep op tot revolutie, flower power en free hugs, ik zwerf vrij en blij door de wereld en de seizoenen, geniet van bloem en boom, van bos en veld, van rivier en meer, veel meer, ik eer de oude goden en ik bid voor vrede;

Ik giet mezelf in verzen waaraan eenieder zich mag laven en daarmee ga ik door tot ik ben begraven!

Ik ben een Bard,
ik dien de muze èn het publiek.