inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over bedankt

netgedicht (nr. 435):

Vederlicht

Speelde de winterwind
maar door mijn haren
als zilverlicht dringend
door takken en twijgen
als blaren die op
golvend watervlak drijven

Nu dringt geen wind
door in gewikkeld garen
van vaten, daar woedden
bladloze demonen
in ontwortelde dromen

Ook hier rijst de vraag
of dit hier en nu
überhaupt wel bestaat
in poëtisch jargon
danwel lyrisch kwadraat

Schrijver: Maxim , 4 februari 2026


Geplaatst in de categorie: bedankt

2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 74

Er is 1 reactie op deze inzending:

Anneke Haasnoot, gisteren
Tja leven we in een illusie? Een matrix? Een mij aansprekend gedicht. Soms is de/een werkelijkheid niet te geloven. Het hoofd tolt en twijfelt aan wat het waarneemt of denkt waar te nemen! De mens voelt zich kaal en in een nare droom.

reageer Geef je reactie op deze inzending: