Netgedichten

netgedicht (nr. 88.262):

Een valse start

Rob van de rovers houdt zich doof,
-wat een bende!
doet alsof
zijn mooie neus bloedt
bij flinke linkse
en rechtse combinaties.

Om de dooie dood
gaat ‘ie niets
nu al in deze fase,
dat mag niet verbazen,
veranderen aan
Yeşilgöz’, uhm,
de coalitieplannen.

De middenmannen
hebben het té bont
en blauw gemaakt,
vertrouwen kraakt
ruimschoots voor
het bordes
een zucht slaakt.

Het eigen vermogen,
hooghartigheid ten top,
is weer veilig gesteld;
de kromgetrokken,
echt werkende klasse,
voorgelogen,
bedrogen,
leeggezogen.

Er zijn duidelijke keuzes
verzonnen,
desastreuze bommen
onder solidariteit;
de morele strijd
vóór gelijkwaardigheid
is definitief gesneuveld,
geen staand beleid meer.

Alle hens aan dek
met de rijken aan het roer,
we moeten smijten met drek
naar dit domme geouwehoer!