Netgedichten

netgedicht (nr. 88.317):

Er is iets

ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht
misschien is verliezen niets anders
dan ruimte maken om te zijn
ik raak mezelf niet kwijt
ik raak mezelf aan
en in dat zachte naamloze moment
vind ik iets wat blijft

rita g.declerck