Netgedichten

netgedicht (nr. 88.353):

Zwart

De gele vlakte
zonder einde rondom
uitzichtloos
paarse struiken
rode planten

nabij een man trillend
met handen en armen
laarzen een vest
lopend

wit bruine stofwolken
witte stofwolken
geen stofwolken

het huis met ramen en luiken
versleten houten veranda
krakende traptreden

de man krijgt groen water
hij trilt niet meer
hij had dorst

de oude vrouw zittend
in de scheve schommelstoel
mompelt iets onhoorbaar grijs

de hond ligt met de snuit
op het kleed
hij geeuwt

geel wordt zwart