Netgedichten

netgedicht (nr. 88.357):

Verdriet

Wie kent het niet,
het groot verdriet
van 't afgesneden zijn
van wie je lief was?

Verdriet is algemeen,
maar ieder verdriet
is ook weer uniek.

Verdriet is als een spons
die alle energie
opzuigt.

Verdriet maakt eenzaam,
elke troost
is ontoereikend.

Verdriet is pijn
die niet verholpen wordt
met medicatie.

Verdriet kun je niet bestrijden,
maakt je anders,
je kan tot overgave komen,

soms pas jaren later.
Verdriet is als water
dat eb en vloed kent.

Verdriet is niet
wat je graag ziet,
niet nu, niet later,

maar 't hoort bij 't leven,
soms even,
vaak lang.