Netgedichten

netgedicht (nr. 88.365):

Druppel

Er hangt een
druppel aan de
donkere kant van de zon

Geblindeerd door
de tragiek
van het leven
loopt zij naar
de warme plek

Haar zoon listig
als hij is voorkomt
de blauw met wit
rode oorlog

In de branding slaat
een bulderende
verwoesting van
water stuk op
wit geslepen
stalen vorken

Hij had zoveel haat
voor haar door
jarenlange
onbeantwoorde liefde.

Zwart grachten
water in een oude stad
stank en afvoer

De stervende
oude magere man
rookt zijn
laatste sjekkie