Netgedichten

netgedicht (nr. 88.365):

Droomvlucht

Als ik mijn vleugels zou spreiden
en opstijgen naar de wolken
waar de wind door mijn haar zal blazen
en de zon mijn huid verwarmd

Zou ik dansen met de vogels
hun veren glinsterend in het licht
en mijn problemen bespreken met de maan
in de koele avondlucht

Ik zou rusten
op de bovenste tak van onze eikenboom
en naar beneden kijken op jouw bezigheden
hopelijk zie jij me, dat moet nog blijken

Daarna zou ik over bergen zweven
in de oceaan, diep en blauw
zou ik dolfijnen zien zwemmen
als een droom, nieuw en trouw

Ik zou landen op een onbewoond eiland
waar de tijd stil staat en wacht
op het strand in maanlicht slapen
omringd door sterrenpracht

Maar ik ben hier, met beide voeten
stevig op de grond
al droom ik in stilte verder
van deze vlucht, zo vrij en rond

En waarachtig, in dit stille moment
terwijl noordenwind bomen begeleid
vlieg ik toch, zonder vleugels
zoals mijn verlangen leidt