Netgedichten

netgedicht (nr. 88.377):

Ineens wat vreugde

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;

Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.

Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven ook de vragen en de pijn;
gelukkig dat we leven mógen
er er voor anderen kunnen zijn.