Tussen Tijd en Stilte

Ik zit hier met ogen gesloten,
mijmerend tussen tijd en stilte,
waar de wereld slechts voor even
naar de achtergrond wordt verschoven.

Een stil moment van bezinning
vat vlam in vurige aandacht,
waar mijn gedachten vervliegen
en zorgen worden losgeschoven.

Ik volg aandachtig mijn adem,
verzetsloos op en neer bewegend
in diepe halen van herkenning,
die mijn zintuigen zacht verdoven.

In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.

Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.

Wanneer inzicht mij tegemoetkomt,
tegen elke verwachting in,
kan ik de last van de wereld afwerpen
en weer in mijzelf geloven.

Biografie van deze schrijver

stilte mijmeringen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 22