Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.463):

Wind in de Zeilen

Kom laten we gaan zeilen
samen op de plas
de boot ligt al te wachten
bij de aanlegsteiger in het hoge gras

Kom op, ga nu met me mee
de weersverwachting is goed gezind
dan maak jij de trossen los en hijs ik de zeilen
die bolrond zullen staan in de wind

Laten we gaan zeilen, zonder landkaart of kompas
we varen gewoon nergens heen
volgen slechts de wind en de golven
en maken ons geen zorgen over morgen

Ik zou vertellen hoeveel ik van je hou
de levenslijnen van je gezicht strelen
terwijl ik je bij de hand neem
uitkijkende naar het blauw, het oneindige water
dat vrolijk langs de boeg zal stromen

Ik zou je hart verwarmen, zodat het sneller gaat kloppen
en ik zou nooit stoppen, we zullen eeuwig genieten
van het koele water, zacht stromend langs onze vingers
met zonnestralen, warmte op ons gezicht

Kom laten we gaan zeilen
we volgen de wind en het getij
met witte zwanen en wind in onze rug
samen op dat houten bankje
en komen nooit meer terug…