Netgedichten

netgedicht (nr. 88.514):

Lustrum

het is stil,
maar niet onaangenaam
de warmte schijnt me toe

ben even terug
op de plek van ontmoeting
iets wat ik bij regelmaat doe

daar waar ik
mijn verhaal kan doen
of de herinnering vier
bij haar zilveren vlinder
waarmee ik nog steeds
haar steen versier

door de jaren heen een plek
waarmee ik ben verbonden
ja, een vertrouwde stek
nadat het -samen- werd ontbonden

het is geen treurnis wat ik deel
enkel een tevreden herinnering
dat adem geeft en perspectief

mij even weer optilt
als de dag een last meedraagt

maar waar ik ook
van groot respect getuig
in een levende waardering