Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.528):

Zware vracht

Donkerheid is een zware vracht
Het begint met een doosje in je kindertijd
En een kleine kist als je iets ouder wordt
Maar jij glimlacht, alles past met gemak in je rugtas
Toch staat daar opeens een flinke vuilniszak
En de last wordt steeds zwaarder
De dag daarop arriveert alweer een enorme lading
Maar jij houdt je sterk, je draagt alles omhoog met al je kracht

Dagen, weken, maanden, jaren
Tot, op zekere dag
Die zware vracht: alle zakken, kisten en dozen naar beneden komt donderen
Als een enorme lawine daalt alles op je neer

En jij ligt in foetushouding op de grond
Alles is donker, alles is zwart
Eindeloos, zonder uitzicht op verbetering
Zwart teer druipt als duistere drek over je lichaam

Met je handen beschermend voor je ogen ontwaar je opeens een lichtje
Het schijnt dwars door het sleutelgat
Over de dozen, de zakken en de kisten
Midden in jouw gezicht
Je mond valt open bij het schijnsel en al zijn kracht
Je gaat zitten, glimlacht naar je allereerste doosje en zet de grootste kist opzij
Je stapelt de dozen er allemaal op en graait diep in de zakken
Alles wat eruit komt vervliegt in de wind