Zonder Woorden…

Je stond in schemerlicht in
je slipje, zo verleidelijk, zo
fijn, je lichaam, je gezicht,
je lijn, als belofte van zachtheid
diep verlangen dat tintelde in

ons onderbewustzijn. Mijn hand
streelde zwijgend langs de
welving van je rug. Over glooiend
landschap in schemering. Waar
mijn vingers verdwaalden in de

zachtheid van je huid. Als landkaart
zonder eindbestemming. Je borsten
rezen en daalden op het ritme
van de avond. Ze deinden in
maanlicht als zee bedekt met waas

van verlangen, waar mijn lichaam
rust mag vinden in het huisje van
je ronding. Je lag dichtbij terwijl tussen
ons, in stilte de taal van de liefde
werd gesproken. Op een avond

die nooit zou moeten eindigen. Onze
wereld was te intiem, pril en klein en
toch ook oneindig fijn. Jij en ik, we
sluimerenden zacht. Als gedicht zonder
woorden, in die eindeloze nacht…

Biografie van deze schrijver

slipje liefde borsten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14