beminnelijk
als ik al drijf in de schaduw van het verleden
en het mij voelbaar ontbreekt aan innig gerief
wordt het ademen haast kwetsbaar beleden
roept de rust maar komt de nacht als een lief
niet dat ik door haat ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel zal mij mythisch verzorgen
ik bouw voort op beoogde stenen
zij vormen het fundament met geduld
om dan van gulle zonnestralen te lenen
wat nu nog in iets beminnelijks is gehuld
Zie ook: https://www.derooiseschool.nl/
Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 16 maart 2026
Geplaatst in de categorie: mystiek
beminnelijk 3.1 met 7 stemmen 
105
105
Er zijn 7 reacties op deze inzending:
het wachten zonder verwachting
op de tijd die
dit moment overstijgt
is wat diepgaander dan
verwachten/geloven dat
'de ziel jou fabelachtig zal verzorgen'
dat de ziel onaantastbaar danwel onveranderlijk is. Ik raak
dan al in de war als mensen spreken over een 'verloren ziel',
dat gooit het hele concept van God als één en GOED toch
totaal overboord!? Jij lijkt zelfs al de beslissing, voor God (?),
genomen te hebben dat het met jou wel goed komt, omdat:
"de ziel zal mij mythisch verzorgen".
Heb jij banden met God?
Welke ziel zal jou verzorgen
in mythische danwel fabelachtige staat?
dank,,
Mag ik vragen wat je hiermee bedoelt?
Verder prima gedicht weer.
***
by the way, nice painting...