Netgedichten

netgedicht (nr. 88.739):

Schat!

Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit

euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen

naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen

ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon in hun zomerharten

ze spraken dertien
verschillende liefdesgoden
hadden veertien
mentaal gegronde aandoeningen

en dat was niet genoeg
om echt te verdwalen

achter dikke gordijnen
vond hij geen beelden
om haar milde zachtheid
met zijn rustige stem
uit te drukken
in een ander woord dan

schat!