Netgedichten

netgedicht (nr. 88.755):

Maartje

Maart roert z'n staart of nee,
ik bedoel maartje
die ene dwaas, die met dat apestaartje
je weet wel, die van dichtkunst
en lyriek
geen donder en geen bliksem weet, ze komt
hier zomaar binnen zonder eerst
te kloppen
en zonder haar sandaalvoeten
te vegen

ze drukt haar snor maar trekt niet
aan de bel
ze is ontsnapt uit kooien in
de nor
een stoorvogel gewapend met
het boek
der boeken uit een omgevallen
kast

met duizendeneen nachten van
d'ancona
maar nergens sappho of
sheherezade
ze komt uit een geleerd milieu, die naber
johanna, hedy, waar zijn ze
gebleven
germaine greer, die wist van toet
en blazen
een hele generatie lijkt verdwenen
in honderdduizend woorden tussen kaften
met inderdaad veel lucht in holle frasen

geen vrouw kapt nu met werk, loopt op haar tenen
werkt zich te blubber, deeltijd voor haar bazen
en uit de naad in bad en brood op bed
de man te lang door brandend zand gewandeld
speelt in haar leven slechts tweede viool
boort gaten in de muur maar heeft geen wagen
geen fancy car geen luxe es joe vie

hij hoeft geen auto want zij
heeft een leasebak
hij is de ideale levenspartner
geen zanikkop geen hulk geen charlatan
een lotje uit de loterij maar
is er dan
geen houden an voor wat zich eeuwenlang
geprofileerd heeft als de number one,
zijn eega in de schaduw als vrouw van?

die nonnen en novices slaan
weer toe
ik bel straks 112 hoor, mannenbroeders
het vrouwenparadijs ligt
voor de man
voor 't oprapen als hij zich
weet te voegen
naar wensen die zij aan haar
talisman
pas toevertrouwt als hij zijn energie
besteedt aan zijn maîtresses
en de kroegen