Ochtendschemering

Ochtendschemering
roze licht boven velden
bomen zwijgen stil


Als schemer oplicht,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft,
en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen.

Niet alleen ontwaken
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het rijzen van de velden, terwijl
de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang.

Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.

Wanneer het leven opnieuw
op gang komt, nemen geluiden en lichten
hun plaats weer in; de stilte laat mij los en fluistert dat
ik mag gaan, wetend dat deze plek mij telkens weer zal ontvangen.

Biografie van deze schrijver

ochtendschemering stilte natuur

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18