Netgedichten

netgedicht (nr. 89.066):

gevouwen hengsten

Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing

zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten

De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen
als overgebleven maankreten
bij gekunstelde toevalligheid

deze vulkanisatie van tempels
in babbelziekelijkheid
en vervagende dynamiek
der bezorgende kletskriebels
paden onzer gevoelens voeden