Op de oprit stranden

Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.

Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.

Vluchtig als hemelse leegte, dat verpakken
als ingebonden beperking van echtheid
terwijl God als één grote vergissing verdampt
verdwijnt de haat uit al zijn bevuilde harten.

beperking vergissing inzicht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9