Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.175):

De Olijke Clown

Hij sprong wild over het dorpsplein
salto duikelend over een betonnen muurtje
rolde zijn bolrond hoedje op de grond
zijn gezicht geschminkt met neus groot
als tomaat zo rood

Er stond een meisje tussen de mensen
als toeschouwer met het haar in vlechten
terwijl iedereen lachte om gekkigheid
bekeek zij de zaak met serieuze blik

Zij trapte niet in de façade
zag geen vrolijkheid op ‘t gezicht
geen licht, geen lach, geen vreugde
alleen verdrietige tranen
om het leven van alledag

vermoeidheid die de clown had gesloopt
verslagenheid om hoe alles verlopen was
verlorenheid omdat leven soms niet mag

Toen besloot ze, met glimlach om haar mond
dat deze clown
als hij niet vrolijk was, simpelweg

Olijk was…