poème nature
Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels weg te zinken
in krioelende modderpoelen, om ons niet langer te bezoedelen
uit die onreine bronnen te drinken, maar uit de lavende nerven van bladeren
en laat ons sterven naar natuurlijke gebruiken
als stof voor de bodem, en beestjes die met miljoenen
op hun doel af onder en uit struiken zullen kruipen
al zouden wij pijn van vlinders voelen, alle bijen bijeen brengen
onze beste bedoelingen, noch ons verengde maakbaarheidsdenken
zullen de wereld een toekomst schenken
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: natuur
maakbaarheidsdenken
175
Er is 1 reactie op deze inzending:
dus niet alleen het zichtbare der bijen
plantages sawa's en de landerijen
geteelt door groene vingers en gekweekt
de citrusvruchten en mediterrane
magnolia's naast hades' subterrane
graaf- en vraatzuchtminnend beestgewoel
noodzakelijkerwijs beschut en koel
onzichtbaar doch uit puur natuur ontstaan
laat ook dat niet met mens en al vergaan
humanoïde destructievelingen
a.i. aanbidders, wanhoopsstervelingen
zeeverkenners,
oceaanverdelgers
O laat de zon dit mensgeslacht verzwelgen
er niet mee wachten tot de jongste dag
dat de natuur zegt 't was een hard gelag....