Netgedichten

netgedicht (nr. 89.446):

‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’

Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,

Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond

De berg. Een plek waar ik samen met haar
Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang
Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar,
Het perspectief zou richten op elkaar:

Deze hunkering, mijn verlangen plaagt,
Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.