voeg je netgedicht toe

Netgedichten over emoties

netgedicht (nr. 6.022):

Scherven van een storm

Donkere wolken
tussen de stilte van licht
breekt nog niets open


Scherven van een
storm blijven niet achter om
je te herinneren aan wat verloren ging,
maar om te onthullen wat de storm niet kon breken.

Soms vraagt de stilte
niet dat je alles opnieuw begrijpt
of uitlegt, want het broze hart vindt ruimte
zodra het niets meer hoeft vast te houden van gisteren.

Langzaam ontdek je
dat zelfs de donkerste en rauwste
randen het ontluikende licht anders beginnen
te dragen zodra ze niet langer verborgen hoeven te zijn.

Zo groeit vertrouwen
tussen de scherven van gisteren
en de stilte van vandaag, totdat je beseft dat
heelheid soms ontstaat wanneer ook scherven mogen blijven.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 27 juni 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 145

Er is 1 reactie op deze inzending:

Adeleyd, 3 weken geleden
Heel mooi en ook herkenbaar! Vooral de laatste strofe:
Zo groeit vertrouwen
tussen de scherven van gisteren
en de stilte van vandaag, totdat je beseft dat
heelheid soms ontstaat wanneer ook scherven mogen blijven.
Dat doet me denken aan de zin van Cohen:
"There is a crack in everything, that 's how the light gets in"

reageer Geef je reactie op deze inzending: