Netgedichten

netgedicht (nr. 89.625):

Kathedraal

kathedraal

het kiert tussen de eeuwen
als ik het verleden denk
licht komt over schaduw
focus doordringt de mist

en wat dood is met neergeslagen ogen
staat op als waren zij een moment
in gedachten gezonken
in gewoon
een stad met kathedraal

waar vrouwen
anders zijn met hoeden en mode
kijk een rivier met ook stoom
zoals rivieren toen
als zij door steden gaan

daar paarden die nog trekken
de zon speelt met de kinderen
een brug komt dichterbij

gaat open, vaar ik naar verder licht
en ik stijg
waar tijd met wolken speelt
eindeloos
in nooit gelijke vormen

blauw wordt donker
en na
duizenden met nog éen nacht
zullen sterren vallen
die zwijgen
over enig laatste wens

onstuitbaar
golft die vlammenzee
omspoelt
kathedraal
in stormvloed van genadeloos
een tij

waarbij de klokken beieren
voor de stad
het laatste uur