Netgedichten

netgedicht (nr. 89.651):

ook nu is het morgen

ik pers geen perspectief uit mijn wilskracht
daarentegen laat ik wat meer vanzelf komen
je kunt gerust zeggen, de dag vordert zacht
en denk aan de gestage groei van bomen
.
natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig
maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen
als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis
dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht
zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen;
het kan of wil kennelijk weer bouwen
aan een vernieuwend thuis
.
iets in mij geeft aan, ongevraagd doch wel gewild
dat vandaag steeds meer morgen in zich draagt
het is geen voorspellen doch beweegt zich enigszins
als verstild en toont zich ritmisch op en neer,
doch gelaagd