Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.705):

nadien

en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht

gewoon een weldaad door het
met guirlandes en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen

laat gaan dat ge-adem, het gehijg dat je
bestijgt als een jonge wellustige stier, hou je
ogen toe en zie naar het duister dat als
station slechts dient als pauze voor de
ingezetene van deze retoriek

eerste klas, het uit een klassiek etablissement
gedagvaarde karmische mogendheid leidt
je langs de oevers van vele ontberingen, die
ja als een getogen eufemistisch wezen zal
bewieroken op weg naar de grote
vergaderzaal