inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.718):

Ontworsteling

Wij zijn een breuk in de evolutie.
Niet omdat we de wetten van de aarde breken,
maar omdat we, kruipend door het slijk,
opstaan, naar de sterren kijken,
en weigeren te zijn wat we van nature zijn.

Wat ging er vooraf aan die ene seconde?
Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.

Geen schepping uit het niets,
maar uit de adem van een jager, een prooi,
wankelde een denker tevoorschijn.
Het blijft een huiveringwekkend raadsel
dat het sprakeloze stof een stem kreeg.

Maar hoe onmetelijk kaal was de leegte
voor die allereerste, primitieve mens.
Omringd door zijn soort, en toch vreemd;
geen man of vrouw die de blik begreep,
geen spiegel voor de onrust in zijn hoofd.

Tot in de beschutting van de rotsen
het eerste kind de ogen opsloeg.
In die vroege, kwetsbare blik
waren ze voortaan met z'n tweeën.

Schrijver: Cor Koene
6 juli 2026


Geplaatst in de categorie: overig

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: