Netgedichten

netgedicht (nr. 89.717):

IERLANDS MIST

Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.

Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.

Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.

Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?

Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen het hoofd speelt.

De uitdaging luidt:
"Onderzoek je innerlijk,
ken eigen wezen."