Onder het vacuüm - I
Ongedurig wacht ik op
het ploppen van jampotdekseltjes
onder het vacuüm
want de taart is al gebakken
maar de oven is nog koud
de jonge valken schreeuwen;
het nest is nog niet gebouwd
mijn gedicht is stuk
als ik probeer te lijmen
blijkt het potje bekant al leeg
en de smurrie
is ook niet meer
wat het is geweest
de logica laat los
terwijl het hangt te drogen—
als mijn onrust is gestrand
alle druppels weggeveegd
resten lijm zijn uitgehard
pers ik nog iets van geduld eruit—
als ook mijn kalmte is geland
kan ik verder
met stukken
van dit vers
Geplaatst in de categorie: psychologie
ontberging 3.0 met 3 stemmen 
26
26
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
niet te wecken
dat is de vraag…
dan weck ik jou voor tips, R.
dank voor deze in elk geval…;)
dit weckt toch meer dan ergernis op?!