de avondwandeling zonder idee

Dat was de avondwandeling zonder idee
zonder die pot met goud aan dat einde
niks vloog vervangbaar uit zijn hand
de hedonistische nachtgenieter die vertrok

als buitenissige, naast de lelijke maatvoering
met eeltplekken, fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren, lag in naakte puurheid
als ding

[ondanks
dat rook je geleerde gedachten afsloten
van een hardheid zonder hemel]

Omstanders sneden geen houtjes in de regen
noch in dat nachtverraad; dromen als tegels
doorsluizend, of als kleurloze straf
de waarheid verdraaiend om het gezag

Als een doorgeleefde dag strompelend
als leegtes en afvallers op stenen, of in
de heldere modderpoelen, bleef de lichte
stilte als knuffelgod bij een hemels einde

Het appelvinkje miste zijn avondmaal nooit
dankzij poëtische toevoegingen; de pimpelmees
dook als blaadje op in onmachtige vlagen
voordat van hem zinnen zonder diepte doofden

Dissend en aangedikt op handen zonder kracht
vergat hij de kooi welke hem, het stilstaand
verdriet, toen met groene vingers deed wroeten
uit de hoogte, bij gebrek aan krachteloze rotsen

Bijkans met inhoud en een hemel
vervalt hier de appelvinkjes-club
geschoond van spontane woorden
doch barmhartig zonder geloof

Schrijver: R.E.N.S., 24 juli 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

transformatie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 30