voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.926):

Ballonnen in het Schollebos

In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,

staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.

De eerste ballon, vol van verlangen,
droeg stil ongezegde woorden,
de tweede, zwart als verre de nacht,
hield de dromen nog even vast.

Handen laten los — eerst aarzelend,
alsof de aarde zelf nog roept
maar langzaam wint de lichte drift,
die alles naar de hemel trekt


Ze stijgen op, langs tak en vogel,
langs het zachte goud van het licht,
tot beneden Capelle kleiner wordt,
en het Schollebos een herinnering.

Twee stippen nu, in wijde lucht,
gedragen door wat niemand bindt,
alsof ze weten waar ze heen moeten,
alsof de hemel hen zacht bemint.

En wij blijven achter, stil verwonderd,
met lege handen, maar vol gemoed,
want soms is loslaten het enige
dat werkelijk recht doet aan wat gebeurt.

... Capelle aan den IJssel, Schollebos, 25 juli 2026 ...


Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
26 juli 2026


Geplaatst in de categorie: reizen

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: