De jas aan de kapstok

Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.

Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.

De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.

Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.

Tot ik mij ineens afvraag:

Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,

niet omdat ze nog nodig zijn,

maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?

Misschien bewaren we geen spullen.

Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.

... Sommige voorwerpen lijken gewoon onderdeel van het dagelijks leven, maar kunnen onverwacht veel herinneringen dragen. Een jas aan de kapstok kan symbool staan voor iemand, een periode of een deel van jezelf dat voorbij is gegaan. Dit gedicht gaat over herinneringen, verandering en de moeite die mensen soms hebben met afscheid nemen. ...

herinneringen afscheid verandering

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 11