Netgedichten over afscheid

netgedicht (nr. 2.340):

Wachten

Even wachten
hoe het nu verder gaat
met iemand die heel binnenkort
dit leven verlaat.

Het is een mysterie:
we komen en we gaan
en weten dat de dood
voor iedereen ooit komt
al staan we daar ook zelden
heel bewust bij stil,

tot ergens heel dichtbij
voor iemand dit wel weer gebeurt:
een avond die naar morgen geurt
en wij die achterblijven.

Schrijver: Adeleyd, 27 juli 2026

rosa.olaerts

skynet.be

Geplaatst in de categorie: afscheid

dood, achterblijven

3.2 met 6 stemmen

Er is 1 reactie op deze inzending:

CB, 4 weken geleden

Je woorden ademen de stilte van het wachten. Juist de eenvoud maakt dit gedicht zo aangrijpend. Als HSP'er voel ik de spanning tussen loslaten en vasthouden bijna tastbaar. De laatste regel blijft nog lang nazinderen: 'een avond die naar morgen geurt en wij die achterblijven.' Dank je dat je deze kwetsbare gevoelens zo mooi onder woorden hebt gebracht.
Catherine

.accordionpanel { display: block !important; max-height: none !important; padding: 16px 0 !important; overflow: visible !important; } .accordion:after { display: none !important; }

reageer Geef je reactie op deze inzending:

Naam:

E-mail:

Bericht:

Vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt