voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.970):

Wolkentapijt

Avondlucht ademt
een tapijt van witte wolken
stilte kijkt mee


De lucht spreidt boven
mij een dun veld van lichte vlokjes.
Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.

Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in gelijkmatige lijnen.
De warmte blijft onder dit weefsel hangen als een
lichte gloed die mijn aandacht verzacht en mij lichter laat ademen.

Tussen de vele vlokjes
glanst een helderheid die ruimte laat.
De hemel vertraagt tot een kalme ademhaling
waarin elke gedachte milder wordt en zonder haast voorbijdrijft.

Verderop verschuift het licht
naar een zachtere toon. Het wolkentapijt
volgt geen richting, maar een innerlijke beweging
terwijl de avond langzaam neerdaalt en ik in alle rust blijf kijken.

... Geïnspireerd op deze film: www.youtube.com/watch?v=u2g45nHeXLU ...


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 30 juli 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: