traditie

wat als “ scheepsjagen “ je eerste
herinnering aanwakkert als je plots
voortgetrokken wordt uit een diepe
slaap en de wereld om je heen
vlotter beweegt dan de op drift
geraakte “ Vliegende Hollander “

in de diepte verzwolgen wegens het
niet omzeilen van de draaikolk
die in het hoofd van deze zeebonk
hem haastig naar de reling doet
begeven daar hij uit alle macht
de vrucht van zeeziekte tracht
te ontdoen van schil en pit

het draaiboek van het gestommel
benedendeks laat de stuurman
midscheeps laveren om de wind
te dwingen om zich naarstig via
de geopende patrijspoort de roef
te ontdoen van dit omsluitend
intrigerend tableau vivant

“ Een gedicht is nooit af, alleen verlaten.”

Schrijver: elze, 31 juli 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

vestubilair

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 7