mijn suikerspin

dan zie ik naar jou, jij bent
het romige softijs dat mijn
ogen nog wonderlijk doet
smelten, zelfs het toefje
slagroom likt aan mijn
innerlijkste verlangen

onze tongen likken
tesaam aan het restje
dat als een romig straaltje
lekkernij zacht door de mui
wordt gedirigeerd naar jouw
mond, jouw mond die ik al
vijfenveertig jaar heb geproefd

en telkens, telkens is het zoeter
als de suikerspin uit de vroegere tijd
wanneer we dezelfde geneugte
smaakten uit elkanders hand, nog
steeds is het die sfeer van kermis

als ik jouw hele zijn nog zie
zweven in een waas van herinnering
in de draaimolen waar de
kermis alle tonen ving
en wij elkaar terugvonden
in de solfège van onze
eeuwige verbintenis

Schrijver: elze, 3 augustus 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 5